Nowe niemieckie miasto Warszawa

Plan Pabsta miał zniszczyć stolicę i stworzyć „nowe niemieckie miasto Warszawa” (Die neue Deutsche Stadt Warschau) – prowincjonalny punkt przelotowy między podbitym wschodem a Berlinem.

W 1940 miała skończyć się Warszawa

Niemcy nie ukrywali swojej pogardy dla Polaków oraz wszystkiego co polskie. Wykańczając narodowe elity, chcieli także zrównać z ziemią Warszawę. Według opracowanego w 1940 Planu Pabsta międzywojenna stolica miała zostać w większości zniszczona.

Planowano zminimalizowanie jej roli do prowincjalnego miasta, jednego z wielu punktów na mapie Europy. Warszawa (a raczej Warschau) miała być węzłem komunikacyjnym i domem dla ok. 40 000 Niemców zarządzających podbitymi przez III Rzeszę terenami na wschodzie.

Jak wygląda miasto Warschau

Plan Pabsta zakładał rewolucję urbanistyczną w negatywnym tego słowa znaczeniu. Niemieccy architekci Hubert Gross i Otton Nurnberger (pod batutą Friedricha Pabsta) chcieli wysiedlić większość ludności do obozów koncentracyjnych oraz wyburzyć 95% zabudowy. Postanowiono zachować kilka punktów, aby udowodnić ciągłość niemieckiego osadnictwa na wschodzie.

W tym miejscu miała powstać Hala Kongresowa NSDAP

Krakowskie Przedmieście byłyby ulicą Zwycięstwa (Siegestraße), a Aleje Jerozolimskie – Dworcową (Bahnhofstraße). Zburzony w czasie powstania warszawskiego Zamek Królewski odbudowanoby jako Halę Kongresową NSDAP. Tuż obok niej pomnik Germanii, która zastąpiłaby XVI-wiecznego króla Zygmunta III Wazę. Przy Cytadeli istniałyby niemieckie koszary, na Belwederze siedziba Adolfa Hitlera, a na południu – dzielnica willowa dla elity niemieckiej.

Wprowadzanie założeń

Pierwszym krokiem do realizacji Planu Pabsta była prowadzona od 1941 likwidacja getta warszawskiego w Śródmieściu Północnym oraz Muranowie. Wybuch powstania warszawskiego paradoksalnie miał przyspieszyć wprowadzenie założeń w życie.

Mein Führer! Moment jest niesympatyczny. Z punktu widzenia historycznego jest jednak błogosławieństwem, że ci Polacy to robią. W ciągu pięciu-sześciu tygodni pokonamy ich. Ale wtedy Warszawa – stolica, głowa, inteligencja tego niegdyś szesnasto-, siedemnastomilionowego narodu Polaków, będzie starta. Tego narodu, który od siedmiuset lat blokuje nam Wschód i od pierwszej bitwy pod Tannenbergiem (Grunwaldem) ciągle nam staje na drodze. Wtedy polski problem dla naszych dzieci i dla wszystkich, którzy po nas przyjdą, a nawet już dla nas – nie będzie dłużej żadnym wielkim problemem historycznym – powiedział 2 sierpnia 1944 Heinrich Himmler do Adolfa Hitlera.

Warszawa po powstaniu poniosła ogromne straty. Łącznie śmierć poniosło 18 tysięcy powstańców i 3,5 tysiąca żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego. W wyniku walk zniszczono 25% zabudowy miasta. Kolejne 30% zrównano z ziemią na rozkaz Hitlera.

Z planu Pabsta częściowo wykonano jedynie zburzenie Warszawy. Na szczęście nie wprowadzono w życie szalonych pomysłów urbanistycznych, jak m.in. powstanie opisywanej hali i pomnika na obecnej Starówce. Sam Friedrich Pabst nie dożył końca II wojny światowej. Został zastrzelony 13 grudnia 1943 podczas zamachu na hitlerowskiego urzędnika kwaterunku Emila Brauna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *